سه هفته گذشته و انگشتانم هنوز روی صفحه کلید می لرزند . سه هفته گذشته و هنوز نگاه کردن در چشمهای پدر و مادر علیرضا برایم بسیار دشوار است . فاجعه در سالروز تولد من اتفاق افتاد من هم متولد ۸ مرداد ۱۳۶۰ هستم . خبر را در انتهای یک بازجویی طولانی وقتی فشار بسیار زیاد شده بود و می خواستند با انجام امضا فرستادن یک ایمیل را به گردن بگیرم شنیدم . بازجویم برای زدن آخرین ترفندش خیلی خلاصه و سرد با لحنی که هیچ عاطفه و انسانیتی در آن وجود نداشت گفت :
راستی علیرضا هم مرد!
رفیق عزیز!
تا آن زمان که سرود مرگ
ما را در خروش های مبارزه با هم بیامیزد
هرکجا مرگ غافلگیرمان کرد
فریاد بزن :
خوش آمدی !
«ارنستو چگوارا»
خبرنامه آزادی برابری ۲۳ خرداد: دو هفته پیش سایت های مختلف خبری با این مضمون مخابره کردند: "علیرضا داوودی سخنگوی دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب اصفهان درگذشت". رفیق علیرضا داوودی سخنگوی دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب اصفهان، سردبیر نشریه دانشجویی راه خاکي در دانشگاه اصفهان، سخنران و سازمانده مراسم هشت مارس ۸۶ در اصفهان، سخنران و سازمانده مراسم ۱۳ آذر سال ۸۶ در اصفهان، سخنران مراسم اول مه سال ۸۷ در کامیاران ، فعال و سازماندهنده اعتراضات کارگری در اصفهان بود.
مرگ وی با حرف و حدیث های بسیاری همراه بود وبسیاری مرگ وی را مشکوک اعلام نمودند. علت مرگ رفیق علیرضا ابتدا افسردگی در اثر فشارهای روحی وارد شده بر وی در زندان عنوان شد. اما سپس مشخص شد که وی در بیمارستان درگذشته است و پزشکان علت مرگ را سکته اعلام کرده اند. پدر علیرضا در گفتگویی با اعضای کمیته ی گزارشگران حقوق بشر در تاریخ ۱۷ مرداد، در این رابطه چنین گفت: " دکتر مسئول بیمارستان خورشید اعلام کرده است که امکان تداخل دارویی بوده است که از نظر خانواده ایشان این مطلب قانع کننده نبوده و بیمارستان باید جوابگو باشد که این مطلب به مشکوک بودن این مرگ میافزاید".
علیرضا داوودی طی فعالیت در دانشگاه از تحصیل محروم شده و در ۲۴ بهمن ماه ۸۷ همزمان با بازداشت محمد پورعبدالله در تهران، در شهر شاهین شهر اصفهان بازداشت گردید. وی در تاریخ ۵ اردیبهشت ۸۸ با قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد و در تاریخ ۷ مرداد ۸۸ در سن ۲۶ سالگی در بیمارستان درگذشت.
